… maar niet eerder dan dat zij in revisie is geweest.
Er moet het nodige gebeuren, biechten bijschrijven op de doeken en er komt 1 hele grote Box voor de overgebleven doosjes.
Ellen bij het installeren van Project Pandora, met de 7 Anoniemen, de Ikea Biechttassen en de 333 doosjes:
Kleine aster
Een verzopen bierganger werd op de tafel gehesen.
Iemand had hem een donkerlichtlila aster
tussen de tanden geklemd.
Toen ik vanuit de borstkas
onder de huis
met een lang mes
tong en gehemelte wegsneed,
moet ik haar aangestoten hebben, want ze gleed
in de aangrenzende hersenen.
Ik bedde haar in zijn borstholte
Tussen de houtwol
toen hij werd dichtgenaaid.
Drink je dronken in je vaas!
Rust zacht,
kleine aster!
Gottfried Benn
Het 7de paradijs is een Art amuse (petite tentoonstelling) van de kunstenaars IngeNijhof en ErikSok.
De ‘hoerenkasten’ zoals de makers Nijhof en Sok deze kijkdozen zelf noemen zijn kunstuitingen, die de paradijselijke sfeer van de nachtelijke walletjes laat beleven. Deze keurige kastjes die op sierlijke (benen) poten staan, verrassen de gast pas echt als de deurtjes open gaan. Dan waan je je in dat aantrekkelijke ‘red light district’.
De dames in het red light district maken van het bedrijven van de liefde een kunst om hun geld te verdienen. Het kunstenaars duo Sok en Nijhof bedrijven met liefde kunst, (het doel heiligt de middelen) en voelden zich verwant.
Mede hierdoor en het voorgenomen saneringsbeleid van de overheid, prikkelede het de kunstenaars tot het vervaardigen van tien hoerenkasten.
Het getal zeven staat voor het verbond en in de Bijbel komt het vaak voor, zoals zeven dagen van de schepping, de zeven vette en de zeven magere jaren. Er zijn zeven deugden en er zijn zeven hoofdzonden. De uitdrukking in de zevende hemel zijn staat model voor onze titel.
Zeven is een speciaal getal, het betekent: ‘overvloed, heel veel’. Ook is de zeven een priemgetal (het is alleen deelbaar door 1 en zichzelf) en staat dus voor maagdelijkheid.
Voor zover we kunnen nagaan werd het woord paradijs voor het eerst gebruikt door de oosterse historicus Xenophonus, die daarmee de prachtige parken van de Perzische vorsten beschreef. Het oud-Perzische woord voor paradijs is paridæza, in het Grieks vertaald als Peri(eromheen) teichos (een muur). Het paradijs werd gezien als een exotisch land, zie onze Kijkdozen. Het woord paradijs heeft dus waarschijnlijk geen religieuze oorsprong, maar het begrip heeft wel een veelomvattende religieuze betekenis gekregen.
Zo komt het woord ook voor in de Septuaginta, de Griekse vertaling van het Oude Testament. Het is allereerst gebruikt voor de ‘hof van Eden’, waar volgens het bijbelboek Genesis de eerste mensen Adam en Eva leefden, maar wordt elders ook gewoonweg ‘een mooie tuin’ genoemd.
Toen Adam en Eva werden getest op hun betrouwbaarheid. zwichtten zij beiden voor de verleiding, en werden zij uit het ‘hof van Eden’ gekieperd. Adam had nu zijn eigen paradijs…. de vrouw.
Vandaag de dag worden de Eva’s nog steeds door de ‘geld’slang ingefluisterd en worden de Adam’s de verboden vrucht voorgehouden, door de verleidelijke Eva. En zeg nou zelf, wie wil er nu niet in ‘het 7de paradijs’ zijn.
De overige 8 hoerenkasten zijn hier te zien.
Afgelopen winter en lente was de expositie van Waterhouse te zien in het Groninger Museum.
Prachtig en indrukwekkend …
“De Verlegen Man zit met zijn gezicht in zijn handen. Hij schaamt zich.
Ik, Ellen van Putten, schaam mij ook. Voor mijn gedachten, uitspraken en daden, welke het gevolg zijn van gedachten, uitspraken en daden van anderen, die ook weer het gevolg zijn van gedachten, uitspraken en daden van anderen …
Actie – reactie, welke grootse gevolgen kunnen hebben.
Pandora’s nieuwsgierigheid veroorzaakte een hoop leed. Rampspoed overspoelde de wereld. Ik wilde met mijn project “Pandora’s Boxes” al het leed terugstoppen in de doos. 333 doosjes symbolisch gevuld met narigheid, en een waarschuwing deze niet te openen. De doosjes zijn allen gerubriceerd naar de 7 hoofdzonden: hoogmoed, ijdelheid, gulzigheid, lust, woede, gemakzucht en hebzucht.”
“Wij”, en niet “Jullie”…
De duizend kraanvogels hebben we wel gehaald, met dank aan Nicolien Schwippert en haar moeder, de scholen in de Rivierenbuurt, mijn Huibie die geduldig aan de kinderen uitleg gaf en alle gezinnen die spontaan langskwamen om te vouwen en een wens op de kraanvogel te schrijven.
Het Leger des Heils zal wel blij zijn met alle kleding, voedsel en geld die we ingezameld hebben. Ze zijn nog even langsgeweest, met het hoedje van majoor Bosshart en een trompet (of iets wat daar op lijkt).
De Murmelmachine van Erik Sok trok wandelaars van heinde en verre. “Kernachtig is de Kwestie” en een “Komeetkonijn koerst kruislings door de ruimte” zijn woorden die ik wel kan dromen nu.
Jeep en Juicy waren onze mascottes en vooral die kleine was een publiekstrekker. Een kraanvogel met de tekst “Ik slaap, niet storen a.u.b.” bood uitkomst. Er is veel gebiecht, de Zeven Hoofdzonden kunnen weer bijgeschreven worden.
Buurman Sjoerd leende ons banken, tafels en een gluhwein-ketel. Buurman Jan Willem verzorgde live-muziek op tweede kerstdag en buurman Henk een eindejaarspreek, geheel in stijl.
“Wij lopen al jaren door het park, maar dit is de eerste keer dat we het Glazen Huis binnenstappen” was een veel gehoorde reactie. De tentoonstellingsborden die er normaal staan werken niet uitnodigend blijkbaar. De beheerders van het pand gaan zich nu beraden of er andere mogelijkheden zijn om schilderijen te exposeren.
Er is ook nog het één en ander verkocht, de gluhwein is op, de taart was lekker…
Lichtgevende kunst en kunst verlicht door kaarsen in een donkere galerie. Een bijzonder sfeervolle ervaring! Met werk van twaalf ‘verlichte’ kunstenaars waarvan er tien ook meewerkten aan het Wonder van Woerdes afgelopen september.
Wat kunt u verwachten in deze derde editie van Kunst bij Kaarslicht? Deze editie belooft een lust voor alle zintuigen te worden… en dat in het donker!
Met lichtgevende schedels en spookachtig verlichte nylonwezens… Met neon-, bewegende (kinetische)- en videokunst… Met prachtig verlicht glaswerk en keramiek…. Met een levend Laatste Avondmaal…
Met lichtgevende Art Amuses en onweerstaanbare knopjes… Met voelkastjes en Pandora’s Boxes…
Er is zelfs een biechthoek!
Bedacht en gemaakt door: Sasja Bork, Chris Brussel, Shirley Houtsma, Ingrid Meis, Miki, Pimm van Mourik, Ellen van Putten, Robert Roelink, Erik Sok, Rosa Verloop en Karin de Visser.
Een genot voor het oor zijn de wondermooie soundscapes van Ferrie Maaswinkel. Ook aan de smaakpapillen wordt gedacht met glühwein en hot chocolate. Kunst bij Kaarslicht: een Kunst Ervaring!
Open zondag 7 december 2008 van 13 tot 17 uur. Gratis Entree
De Oude Werf
Stormerdijkstraat 62
Jutphaas, Nieuwegein
Het weer werkte niet echt mee, hoewel het tijdens ‘de bouw’ vaak zonnig was… O, o, wat waren wij druk… we moesten iets neer zetten! ‘Installatie -kunst’. Hoewel Sasja er al op dinsdag was, (da’s tweedagen te vroeg) begon de enkeling zich op vrijdag toch af te vragen waar iedereen bleef?
Alvorens Loes Ypma (wethouder culturele zaken) de tentoonstelling opende, (let vooral op ‘de internationale’ die zij via een miniatuur draaiorgeltje op de rand van de tafel ten gehore bracht), waren er al horden kids van de scholengemeenschap langs geweest. Zij hebben meer belangstelling voor elkaar dan voor wat hier te beleven is, (en ook van alles meegenomen)… nu maar hopen dat er minstens twee leerlingen het licht hebben gezien, dan is het toch nog een succes wat dat betreft. Langzaam loopt het publiek binnen en vraagt zich direct af waarom het niet drukker is… Deze tentoonstelling is zo bijzonder!
Na 2.50 betaald te hebben, wat een ieder zonder morren grif doet (of krijg ik korting?) stuiten zij op een rij blauwe kinderbadjes die samen met het koffieterras van Smolders het binnenterrein markeren. Komt men bij het begin van de tentoonstelling… hier staan de wonderstoelen – van een ieder die daar de behoefte aan had – een zetel te doneren.
Een pijl die het gat in de gordijnen aangaf, verraadde nog niets van het laatste afvalmaal dat zich openbaarde in de halfdonkere met een klassieke sound overgoten ruimte, de drie open gelaten plaatsen aan tafel waren opvallend veel bezet… velen voelden zich Jesus van het afval…
Publiek boog zich diep voor de stenen van het straat project van Mieke die op lappen, foto’s en gedichten drukte, ‘zijn die gedichten te koop mevrouw?’
De gewrochten van Rosa veroorzaakte afkerende bewondering, men werd licht in zijn hoofd en moest de kunst even aanraken om zeker te weten dat het geen marmer was en om zijn angst te overwinnen.
Gelukkig kwam men daarna in de droomwereld van JanPaul terecht, ga ik hier iets van begrijpen? Kunnen wij dit in onze galerie tentoonstellen?, zomaar een paar opmerkingen die langs kwamen…
Men struikelde over het project ‘de zaligverklaring van werk’ die PJ met een assistent opbouwde. (‘voorwaarts’ klonk de niet ophoudende geluidsmix van Ferrie, speciaal voor de workaholics vervaardigt). De strakke weg eindigde in venijn en een altaar van gelatenheid … veel meer positieve dan negatieve reacties werden ontvangen…
In Robert’s blauwe ijskoude plastic rivier, die vanaf het station al te zien was, ging men “go with the flow” naar een tapeblok van zes meter hoog en minstens even breed/diep, gevangen in bevroren alledaags beslommer dingen…
Zover men kon zien stonden de rode kastjes ‘der zintuigen’ van Miki te geuren, fluiten, wiepen en waaien, griezelig gevoel van genoegen. Ondertussen werd een koffertje met mededelingen onder je arm gestoken, waarin jou een communicatie boodschap toe kwam en een krijtje en spons je uitnodigend de jouwe toe te voegen…
In de zwarte kamer die aan de buitenkant voorzien van omcirkelde kijkgaatjes de video wereld van JaapJan belichtte, sprak verwondering uit… men probeerde nog een ander gaatje.
Pal er naast de vervreemde geluiden uit het hol der verschrikking: the world wide web van Karin, regenbogige CD’s spinnen je kop vol, de installatie vervreemde in de volgorde, het begon bij het einde, wat je ‘daar’ pas merkte.
De magneet werking van Pimm trok je de andere zaal in… wonderlijke aantrekkingskrachten stootten af en aan, tekenden cirkels in chaos. De ballenbaan wilde niet van de grond komen, maar het verhaal en de gedachte deed zelfs kinderen hun zakken legen om maar een werk van deze kunstenaar te kopen.
In een kamertje stonden de door Mieke geschilderde relikwieen van mensen die hun dierbare herinnering in tastbare materie brachten tijdens de opbouw, op aandringen van de media in woerden? (toch minsten twee verslaggevers gezien). In haar ontvangst kantoor waar computer en kwasten klaar stonden, had zij nog tijd een nieuw project (straatproject) neer te strijken en te stomen.
En middenin de 333 doosjes van Pandora die gemarkeerd door de anonieme torso’s een geborgen plekje bezat, waar men een biecht kon schrijven en in een van de ‘design your own live’ zakken kon deponeren. Ellen’s project: het ongeluk en rampspoed terug te stoppen in het ‘halve (666) duivels werk’.
Waarna men met zijn hoofd in de tweeduizend geschilderde doekjes van Erik belandt, in zijn piramide, die de ‘natuur op zijn kant’ verbeeld, raak je niet uitgekeken op de vele mutaties die deze natuur verbergt. Zelfs de planten zijn vreemd, de soundscape van ferrie was hier sound around te ondergaan… er was iemand zo ‘aangestoken’ dat zij de hele middag in de ‘Home Clone set’ is bezig geweest ook een beestje te maken, waardoor meerderen mensen dat voorbeeld volgde.
In Shirley’s stilte kamer was het even bijkomen, de gedempte geluiden van de natuur op zijn kant klonken verweg, het woord ‘liefde’ dat niet alleen door de druppels in het spiegelend wateroppervlak bewoog, maar ook door de vibratie die de toeschouwers teweeg brachten.
“Een goed bestede middag, die als wij het over mochten doen er zeker een hele dag van hadden gemaakt”, zo verzuchtte het publiek.
Sasja Bork, HET LAATSTE AFVALMAAL
PJ Bruyniks, DE ZALIGVERKLARING VAN WERK
Ferrie aka Differentieel, SOUNDSCAPES
Shirley Houtsma, BINNENTREDEN
Jaap Jan Kant, VERDRAAIDE WERKELIJKHEID
Miki, COMMUNIKASTJES
Pimm van Mourik, MECHANISCHE MIRAKELS
Jean Paul Opperman, DE DROOMWERELD
Ellen van Putten, PANDORA’S BOXES
Robert Roelink, IJSTIJD
Erik Sok, DE NATUUR OP ZIJN KANT
Rosa Verloop, WONDERLAB
Karin de Visser, WORLDWIDEWEB
Mieke van Zundert, RELIKWIEËN
(verslag en foto’s Erik Sok)
